Ofschoon De Vaal (1950) voor het realiseren van haar werken, er niet voor terugschrikt om gebruik te maken van een grote verscheidenheid aan beeldende middelen, is Elizabeth de Vaal vooral schilder. Haar veelvormige oeuvre bestaat uit reeksen van werken over een bepaald onderwerp. Waren de thema’s paddenstoelen, arena’s, honden, torso’s of voeten al geen traditioneel schilderkunstige motieven; het tot onderwerp nemen van banale voorwerpen uit de hedendaagse cultuur, als plastic emmers en auto’s, is nog minder voor de hand liggend.
De voor een ieder herkenbare en vanzelfsprekende dingen om ons heen vormen haar thema’s. Ieder begin opnieuw start zij vanuit de fascinatie voor een bepaald beeld. Het voorwerp van fascinatie wordt door haar gekneed net zolang tot het een vorm bereikt die nergens op lijkt, maar toch beschrijft hoe, naar haar gevoel, de boel in elkaar steekt. Daarbij haalt de kunstenaar de vorm uit de oorspronkelijke context en geeft er een nieuwe en persoonlijke betekenis aan. De kunstwerken van De Vaal zijn in alle gevallen origineel, in die zin dat zij een samenvoeging van elementen zijn die nooit eerder, of niet op die manier, een samenhang vormden.
